Podłogi drewniane – charakterystyka europejskich gatunków drewna

10 lipca 2017

Podłogi z naturalnego drewna to gwarancja eleganckiego wykończenia wnętrza. W celu uzyskania jak najlepszego efektu warto jednak bliżej przyjrzeć się charakterystyce poszczególnych gatunków i wziąć pod uwagę, jak intensywnie będzie eksploatowana podłoga. Podpowiadamy więc, czym wyróżniają się najpopularniejsze odmiany drewna używane do produkcji parkietów i desek podłogowych.

Drewno wykorzystywane do wytwarzania pokryć podłogowych musi być odpowiednio twarde, wytrzymałe i stabilne (tj. odporne na zmieniający się poziom wilgotności). Warunki te spełnia wiele gatunków drewna egzotycznego oraz liczne odmiany rodzimych drzew liściastych.

Europejskie gatunki drewna na podłogę

Do najpopularniejszych europejskich gatunków drewna wykorzystywanych do produkcji desek podłogowych należą:

  • Dąb – jeden z najbardziej cenionych materiałów na podłogi. Drewno dębowe jest łatwo dostępne i występuje w ponad 200 odmianach, różniących się między sobą strukturą i kolorem, np. w barwie antycznego brązu (Dąb Brown Sugar Piccolo), ciemnym, „podwędzanym” odcieniu (Dąb Marsala Molti) czy kremowo-białym kolorze (Dąb Cappucino Molti). Pod wpływem światła słonecznego dębowe deski delikatnie ciemnieją, zachowując jednak swoje ciepłe odcienie. Podłoga tego typu jest twarda (3,7 w skali Brinella) i odporna na ścieranie, sprawdzi się więc w intensywnie eksploatowanych pomieszczeniach, jak przedpokój lub salon.
  • Jesion – wyróżnia się dużym zróżnicowaniem kolorystycznym – od barwy niemal białej lub żółtawej (Jesion Milkshake Molti) po czerwonawą (Jesion Mocca 3R). Drewno jesionowe jest bardzo twarde (4,0 w skali Brinella), ciężkie, wytrzymałe i odporne na zmianę objętości w wyniku kontaktu z wilgocią (zawdzięcza to naturalnemu występowaniu na podmokłych terenach). Dzięki temu może być wykorzystywane zarówno w salonie, jak i w kuchni, a nawet w łazience.
  • Buk – charakteryzuje się kremowo-piaskową barwą, która z czasem nabiera głębi i żółtawych tonów. Drewno bukowe jest twarde (3,8 w skali Brinella), a co za tym idzie – wytrzymałe. Nie powinno być jednak stosowane w kuchni i łazience, gdyż w kontakcie z wilgocią zmienia swoją objętość. Dla zwiększenia stabilności drewna bukowego można jednak poddać je procesowi parzenia.
  • Klon europejski – drewno klonowe jest używane do produkcji najjaśniejszych podłóg, posiada bowiem naturalnie jasną barwę (która z upływem czasu ciemnieje i zmienia się w stronę koloru żółtego). Charakteryzuje się również nieco ciemniejszymi, wyraźnymi włóknami i słojami. Jest przy tym dość twarde (3,0 w skali Brinella), sprawdzi się zatem w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu, jak salon czy przedpokój.
  • Orzech europejski – ten gatunek drewna jest uważany za jeden z najbardziej ekskluzywnych – wykonuje się z niego nie tylko deski podłogowe, lecz także luksusowe meble czy instrumenty muzyczne. Charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem kolorystycznym (w obrębie dość ciemnej palety barw) – od odcieni szaro-czarnych po brązy (np. Orzech Europejski Comfort). Przykuwa uwagę dzięki falistemu układowi włókien.

Zobacz również: Czy drewno w kuchni to dobry pomysł?